آسمان

بی اغراق این قطعه را پانزده بار بی وقفه گوش کرده ام. گوش کرده ام البته تعبیر سزاواری نیست. باید بگویم هربار دستم را گرفته با خودش برده و تا انتها چیزی از زمان و مکان درک نکرده ام. گربه ها هم پا به پای من گوش می دهند. نخستین بار است قطعه ای را این همه می پسندند. کنار بلندگو نشسته اند بی که حرکتی کنند. قطعه، خلسه دارد با خودش. ویولونسلی بی نهایت غم آلوده است؛ یک جور غم مهربان و نجیب و عمیق. اسم قطعه «آسمان خالی» ست. این معنای تحت الفظی ش است البته. من باشم این همه عمق و این بی کرانگی را «تُهیای آسمان» معنا می کنم. آن وقت ها دوست داشتم دختری داشته باشم. نامش «آسما